Tag: katten (Pagina 1 van 5)

Cat Yoga Studio Zeldenrust, deel 1: the making of

Een tijdje geleden gooide ik deze foto op Facebook – het resultaat van een week lang in de weer met camera, kat en yogamat. Chucky vindt het erg prettig als ik laag-bij-de-grondse dingen doe. Voor hem een goede aanleiding om snorrend op me te gaan liggen.

Daar heb ik een keer met de iphone een kiekje van gemaakt. Ik stond niet er flatteus op, want we hebben het wel over thuis-yoga in coronatijd. Maar vanwege deze foto – en die daarna – werd ik me bewust van ik zo langzamerhand een Ma Flodderachtige uitstraling begon te krijgen. Chucky heeft geen last van uitgroeiend ongekamd haar, slobberbroeken en afzakkende sokken.Ik wel.

Ik bouwde dus een pop-up studiootje in mijn kamer, borstelde mijn haar, kleedde mij wat strakker en meer kleur-gecöordineerd en probeerde Chucky te verleiden tot meer yoga. Want als het te dynamisch wordt, wil hij weg. Net als de hond van Adriene Mischler van het geweldige Yoga with Adriene-YouTube kanaal.

De selectie van foto’s die ik in tweede instantie maakte, laten een heel net beeld zien. Te net, realiseerde ik me. Zo ziet het echte leven er niet uit. Dus voor ik de nette foto’s laat zien, eerst een filmpje over The Making Of. Technologie afkomstig van Quik, een voor mij nieuw programmaatje. Met Chucky – uiteraard – als ster.

Wimpie


Wij vervoegden ons vandaag aan de Ookmeerweg om Tukje te adopteren en kregen te horen dat zij maandag was ingepikt. (Tukje zat al een jaar in het asiel. Heeft de aandacht in dit blog aan haar plotselinge populariteit bijgedragen? Wil de nieuwe eigenaar van Tukje dat dan even laten weten?)

Onze andere favoriet, Bello, was de zaterdag daarvoor al meegenomen door een hebberig persoon, zodat onze shortlist plotseling tot één kat was gereduceerd! Alexa dan maar?

Toen viel ons oog op Wimpie.

Wimpie zat er nog maar net, vertelde de vriendelijke verzorgster. Hij was een half uur geleden van de quarantaine-afdeling naar Verkoop gebracht. Een rustige kater, volgens het dossier bijna zes jaar oud. Zijn eigenaresse is wegens dementie opgenomen en de tuinman had Wimpie naar het asiel gebracht.

Hij heeft nauwelijks de tijd gekregen om aan zijn hokje daar te wennen, want om twaalf uur ’s middags droegen wij hem triomfantelijk het huis van Tante Katja in. We hebben hem met kattenbak en eten in de rustige voorkamer gezet. Van daaruit sloop hij de schoenenkast in de gang binnen. Kennelijk vond hij dat te geïsoleerd, want even later kwam hij uit zichzelf naar de zonnige huiskamer, waar wij geduld zaten te beoefenen. Wimpie vestigde zich daar onder de bank. Erbij, maar toch op zichzelf.

Toen ik wegging, zat Wimpie nog bedachtzaam onder de bank. Zijn linker snorharen wit, de rechter snorharen zwart. Het klikken van de camera deed hem niet zoveel.

Dat komt wel goed met Wimpie.

Zeepootjes

In de achttiende eeuw gingen jonge mensen uit bevoorrechte families op reis om hun opvoeding af te ronden: de grote tour. In de eenentwintigste eeuw gaan sommige poezen op reis ten behoeve van een allround educatie.
Chick en Chucky maakten van de week een zeereis – nou ja, een tochtje op het Slotermeer. Een kleine stap voor de mens, maar voor het gepoeste een uitdaging van heb-ik-jouw-daar.
C&C waren vrij snel redelijk op hun gemak. Ze verkenden de boot van binnen en buiten, liepen voorzichtig over het gangboord en keken geboeid naar de vogels die op het spiegelgladde water dobberden. Maar toen de boot de steiger naderde, sprongen ze allebei, zonder het aanleggen af te wachten, met een elegante sprong aan land – over zeker een meter water. Om daarna opgewonden heen en weer door de tuin te galopperen. Ja, ze zijn slim genoeg om niet in het water te vallen of natte pootjes te halen. Maar zeerotjes worden het denk ik niet.

Blij Met Een Dode Mus

Voor de goede orde: dit musje was al dood. Het had zich zojuist te pletter gevlogen tegen het glazen windscherm dat op de achtergrond nog zichtbaar is. Dat het beestje op een van deze foto’s door de lucht vliegt, komt doordat Chick er heftig mee aan het spelen ging.
Zo heb je een gezellige kat op schoot en zo verandert het in een angstaanjagend roofdier. Maar zo beleefde er tenminste nog iemand plezier aan een dood vogeltje.
Het spel duurde overigens niet lang. Chick verloor na een paar minuten alle interesse voor haar nieuwe speeltje dat uit zichzelf niet bewoog en ging op zoek naar nieuwe uitdagingen.

Broeds

22 dagen broeden op 10 eieren, en waarvoor? Voor 1 dood kuikentje, 8 inmiddels rotte eieren en één vitale nakomeling. Maar deze kip gaat gewoon door. En Chucky neemt er een voorbeeld aan.

Het Is Even Wennen


Van Koude Oorlog naar Gewapende Vrede. Vriendschap zit er voorlopig niet in: Chick & Chucky vertrouwen het nog niet echt, maar ze hebben wel door dat honden zich net zo door katten geïntimideerd kunnen voelen als omgekeerd. En als zo’n hond dan ook nog heel erg verdraagzaam is en bereid is om het een en ander in te leveren, valt er wel mee te co-existeren. Waarschijnlijk. Als hond ben je dat bedje dan wel kwijt.

Nog 1 Nachtje Slapen

Het is bijna zover: zondag 13 december zijn Chick en Chucky jarig.
Om deze feestelijke mijlpaal te vieren heeft de fokker Marlies Koorenneef van cattery Nimble Nymph gevraagd of alle eigenaars van de jarigen een foto willen sturen voor haar site, zodat we kunnen zien wat er een jaar na geboorte van alle diertjes is geworden.
Deze foto’s hadden dus eigenlijk pas morgen gemaakt mogen worden, maar vandaag scheen de zon, het licht was mooi, dus Best of Brannoc (Chucky) en Booming Briony (Chick) zijn vandaag onder schot genomen. Van harte, kinderen.

Balkon

.Het balkon was al een tijdje toe aan nieuw groen – bijna al mijn balkonplanten werden door Chick en Chucky de afgelopen maanden vakkundig om zeep geholpen. Eerst gingen ze vet de viooltjes pletten en toen die de geest had gegeven, gebruikten ze de plantenbakken als toilet. Want hoe schoon hun kattenbak ook was, hoe smerig de plantenbakken roken – ze bleven piesen en poepen in de wastelands die ze hadden gecreëerd in de plantenbakken. Op een gegeven moment hing er op het balkon continu een vage ammoniaklucht, terwijl boven de omgewoelde aarde in de bakken kleine wolken vliegjes dansten. Maar hield ze dat tegen? Nee hoor. Liever een vieze planten- dan een schone kattenbak.
Gisteren toog ik vol goede moed naar het tuincentrum om met 7 kloeke potten terug te keren. En om te voorkomen dat mijn nieuw aangeschafte Vlijtig Liesjes ook gemold zouden worden, heb ik stukken gaas uitgeknipt die de aarde moeten beschermen.
Uiteraard zaten C&C er tijdens het werk met hun nazerikjes bovenop: om nog even lekker in de plantenbakken te zitten, om de kwaliteit van de aarde in de zak te testen, en om in het algemeen toezicht te houden op de gang van zaken, bijvoorbeeld op mijn rug. Daardoor ging alles goed: het balkon staat er weer even fris bij

 

« Oudere berichten

© 2021 Hannah van Herk

Boven ↑