Weggegooid (English below)
De geschiedenis haalt je in als je bijna nieuwe wasmachine onverwacht sterft. Toen de wereld nog jonger was, gingen wasmachines wel twintig jaar mee. Mopperend klim je op je IKEA-krukje om de schoenendoos op de bovenste plank van de bijkeukenkast te pakken voor het garantiebewijs.
Het ligt bijna onderin.
Het toont aan dat je de wasmachine meer dan vijftien jaar geleden hebt gekocht.
Wat heeft dit te maken met de foto van een onbewaakte spoorwegovergang?
Simpel. Ik maakte deze foto een paar jaar geleden met mijn iPhone tijdens het uitlaten van de honden. Het beeld stond voor mij symbool voor Fryslân: eindeloos, langzaam en prachtig licht. De spoorlijn verbindt Sneek en Stavoren (Snits en Starum in het Frysk). Het smalle betonnen pad dat eroverheen liep, leidde naar één eenzaam huis. De verleden tijd is hier op zijn plaats, want onlangs (waarschijnlijk al een aantal jaren geleden) plaatsten de autoriteiten er een ondoordringbaar hek. Er kwam een nieuw betonnen pad aan de overkant van de spoorlijn, dat een paar kilometer verderop aansloot op een gewone asfaltweg. Het was een duur alternatief voor een paar eenvoudige verkeerstekens.
Destijds zag ik geen reden om deze foto te delen. Maar aangezien onze wasmachine nu verleden tijd is en ik vergeten ben er een foto van te maken, is dit beeld een liefdevolle herinnering aan de Oude Afgedankte Dingen.
Discarded
History creeps up on you when your nearly new washing machine suddenly breaks down. When the world was younger, washing machines lasted at least two decades. Grumbling, you climb your IKEA step stool to retrieve the shoe box on the top shelf of the utility room cupboard and start digging for the warranty certificate. It’s near the bottom. It says you bought the washing machine over fifteen years ago.
What has this got to do with the pic of an unattended train crossing? Bear with me. I took the above picture with my iPhone a few years ago while walking the dogs. It reminded me of Fryslan: endless, slow, and beautiful light. The railroad track connects Sneek and Stavoren (Snits and Starum, in Frisian), and the narrow concrete path that crossed it led to one lone house. Past tense is appropriate here, because over a year ago, the powers that be put up an unpassable fence. Then they laid a new concrete path frome the lone house, along the railroad line to a regular road a few miles away. The operation was an expensive alternative to the simple traffic sign.
At the time, I saw no reason to share this image. But since our washing machine is now history and I forgot to take a photo of it, I’d like to show you this picture in loving memory of Old Discarded Things.
Geef een reactie