Foto's en verhalen

Auteur: hannah (Pagina 1 van 65)

Dressuur. Een korte geschiedenis

English

In het gedicht ‘Literatuur’van Annie M.G. Schmidt werkt de hoofdpersoon aan haar algemene ontwikkeling door steeds nieuwe verhoudingen aan te gaan:

Toen ik verloofd was met René
die zoveel hield van Hemingway,
las ik het werk van Hemingway
omdat dat werk me zoveel dee.
Maar toen het uit was tussen ons
toen kreeg ook Hemingway de bons.
Lees verder

Charles

English

Na 120 T-shirts pakt Gerrit een doos met drag-kleding. Hij haalt er een dieppaars mantelpakje uit. Ik heb niet veel met kleren,  maar dit is prachtig; handwerk, met veel oog voor detail. Zou de drager het zelf gemaakt hebben? Ik kijk op mijn lijst. T03038: ‘Paars mantelpakje Vera Springveer’. Het past niet op de standaard paspoppen die we voor het fotografieproject gebruiken. We pakken de derde paspop, XS-formaat, die we achter de hand houden voor smalle heupen.
Lees verder

Wie moet er dood?

English

Dit jaar gaat het eindelijk mis. Dirk (vader) en Klaas (zoon) hebben ruim twee jaar in relatieve vrede op hetzelfde erf geleefd, langer dan verwacht. Met hanen begint het gedonder meestal als de zoon geslachtsrijp is en op de kippen klimt. De vader pikt dat natuurlijk niet. Zo’n conflict eindigt in gevechten op leven en dood. Omdat we beschaafd en weekhartig zijn vragen we een buurman om een van de twee deskundig de nek om te draaien. Het slachtoffer wordt verwerkt tot kippensoep of kippenbout. Zo is de rust in het kippenhok terug. Met Dirk en Klaas ging het wonderwel goed. Tot nu. Lees verder

Wilhelminapark

English

Mijn vriendin Dia logeert hier een paar dagen. We gaan met de honden wandelen, maar een gierende koude wind heerst rondom het huis. We gaan dus niet naar de Vervallen Boerderij naar Greonterp en ook niet naar het Heeger Heempark, want daar waren we gisteren al. We rijden naar naar mijn favoriete park in Sneek. Daar wordt je beschut door oude bomen met bordjes die uitleggen waar je naar kijkt.

Achter het bord ‘Kaukasische vleugelnoot’ staat een oude, gespleten boom, bij elkaar gehouden door metalen pinnen. Ik klim in de boomstam terwijl Dia een foto van mij maakt door een holle, afgezaagde zijtak. Lees verder

Spikkel & de Wiegelweg

Het is niet zo dat Spikkel actief probeert te ontsnappen maar als de vrijheid hem toegeworpen wordt, zegt hij geen nee. Op sommige plekken mag hijj wel los. Als we een rondje om het meertje doen bijvoorbeeld. Of ’s ochtends, als we de paarden voeren. Maar buiten het erf loopt hij meestal aan de lijn.
Eergisteren ging hij er echter weer vandoor, terwijl ik met Spikkel en Miepie een rondje liepen. Dat rondje begint op een multifunctioneel fietspad dat wij de Wiegelweg noemen omdat de oud-politicus Hans Wiegel tegenover het begin ervan woont. Als je de Wiegelweg inslaat een consequent links afslaat, kom je uiteindelijk weer terug waar je begon.

Lees verder

Druiven stelen

De druiven die wij vier jaar geleden plantten, hebben hun beste jaar tot nu toe. De trossen hingen tot voor kort wellustig boven onze hoofden te lonken: niet tegenop te eten. Gelukkig zijn wij niet de enigen graag druiven eten. Merels zijn er ook dol op.  Ze hadden ze natuurlijk allang in de gaten – merels zijn niet van gisteren. Ze plukken een druif en proberen ‘m dan in z’n geheel door te slikken. Dat lukt niet altijd in één keer; soms blijft de druif eerst een paar keer in de keel steken. Dat weerhoudt ze er niet van om stug door te gaan met druivenplukken. Een voor een voor een. Lees verder

Love Swim Amsterdam 2023

Love Swim is het leukste zwemfestijn van de zomer. Dit jaar werd de Love Swim voor de 7e keer gezwommen.

Op vrijdag 28 juli sprong er weer van alles van de aanlegsteiger van Roeicentrum Berlagebrug de Amsterdamse Amstel in, aangemoedigd door vrienden, familie, André van Duin en wethouder Touria Meliani. Dit jaar zonder de funatlon, maar met schoonzwem- en polodemonstraties en een feestelijke Queer warm-up.

Een impressie.

100D. It giet oan!

‘Mogen er alleen mensen meedoen?’ vraag Marleen.

Dat is echt weer zo’n Marleen-vraag. ‘Eh, ja,’ zeg ik, ‘maar waarom weet ik eigenlijk niet.’

Marleens vraag ging over het fotoproject dat deze zomer te zien is op Woudsend Kunstmoment: 100D. 100D = honderd portretten van mensen met hun favoriete ding. Marleen is één van hen. Haar favoriete ding is een kaplaars. Heerlijke dingen, kaplaarzen met een lekkere dikke zool. Tijdens het fotograferen komt hondje Bop er gezellig bij, met háár favoriet ding: een gele bal met zachte stekels.

Is 100D alleen voor mensen? Ja, dat is de regel. Regels geven richting en houvast. En je kunt er zo lekker de hand mee lichten. Dus Bop doet ook mee met de fotosessie. Het is al snel duidelijk dat Bops favoriete ding vooral een rollende bal is, maar uiteindelijk krijgen we haar net lang genoeg op het zwarte fluweel voor deze foto.

Tijdens Woudsend Kunstmoment zal Bop uiteindelijk toch niet te zien zijn – daarom staat ze nu hier. Maar 100D – dus alle mensen met hun favoriete ding kunt u deze zomer bekijken op elke laatste zondag van de maand, van april tot en met september van 13.00 – 17.00 uur, in Woudsend. Er zijn acht locaties waar je kunst kunt kijken, zoals een pakhuis en een boot en een kerk en een jeugdhonk (waar ik zit). Er is heel veel te zien en Woudsend is een fantastisch dorp, dus kom vooral kijken.

PS Als je op de Woudsender Kunstmoment website naar beneden scrolt, vind je informatie over alle deelnemende kunstenaars.

Sneeuw

English below

Vanochtend wakker geworden in een stralende witte smeltende wereld – uit bed getuimeld, in de kleren en naar buiten. Het plan was om de vogels in de sneeuw te fotograferen, maar de vogels hadden geen zin in sneeuw en trokken massaal naar de schuur. Wat ze gelijk hadden: sneeuw is nat, koud en je kunt je eten niet meer zien. Daar kwam bij dat de rust werd verstoord door logeergast Beertje die als een dolle hond rondjes door de sneeuw rende.

Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat: ik liet de vogels met rust en richtte de lens eerst maar eens op Beertje. Beertje vond het geweldig – Beertje vindt alles geweldig.
Telkens als ze me op de grond zag liggen, holde ze naar me toe, met als gevolg veel foto’s een onscherp, beeldvullend hondenlijf. Af en toe ging het gelukkig wel goed:

Nadat Beertje was uitgeraasd, bracht ik haar weer naar binnen. Inmiddels waren Jort, Witje & Ko de sneeuw ingestapt. Het is een wonderlijke Ménage à trois van een pauw (Jort) en twee parelhoenders. Witje is een pleegzusje van Jort: zij is door Jorts moeder Amalia uitgebroed en grootgebracht. Zij is erg gehecht aan Jort; ze slapen meestal naast elkaar op een van de balken in de schuur. Ko komt uit een andere leg en zou het gezelschap van Jort uit zichzelf niet zelf opzoeken. Maar Ko trekt wel naar Witje. Jort neemt ze dan maar op de koop toe. Deze foto’s gaan vooral over Jort, die niet van mensen houdt, bloemen sloopt en agressief is tegen de meeste andere vogels Maar ach, wat is hij mooi.

(Klik op de foto’s voor een vergroting)

Snow

(Click on the photos for enlargement)
SNOW

I woke up this morning to a bright white and melting world – I tumbled out of bed, dressed and stepped outside. The plan was to photograph the birds in the snow, but the birds didn’t like the snow and flocked to the barn. They were right: snow is wet and cold, and you can’t see your food anymore. In addition, they were disturbed by our guest Beertje who got the zoomies from seeing all the snow and was running around like crazy.

So I left the birds to themselves and focused on Beertje. Beertje, of course, loved it. Whenever she saw me lying on the ground, she ran to me, resulting in many photos of a blurry, furry, frame-filling body. Fortunately, some pics came out well:

After Beertje had finished raging, I brought her back inside and focused on Jort, Whitey & Co, who had left the barn and stepped into the snow.
JW&Co is an interesting Ménage à trois of one peacock (Jort) and two guinea fowl. Whitey is Jort’s foster sister: she was hatched and raised by Jort’s mother, Amalia. Whitey is very attached to Jort; they usually sleep next to each other on one of the beams in the barn. Co comes from a different family and would not seek Jort’s company if she had the choice. But Co goes where Whitey goes, so there they are.

Well, mostly Jort today. He does not like people, destroys flowers, and is aggressive towards most other birds. It’s unfair, but we forgive him because he is so beautiful.

100D: halverwege

Is inzicht altijd voortschrijdend? Soms keert een inzicht op haar schreden terug. Ik heb alle tekst bij de foto’s verwijderd.Toen dit idee werd geopperd (dank, Lucie) wees ik het af. Maar de volgende dag merkte ik dat zonder tekst de verbeelding meer ruimte krijgt.

Dat Rients zijn Elfstedenkruisje vasthoudt, en wel die van zo ongeveer de meest helse tocht der tochten, dat moet je er voortaan zelf bij verzinnen.
Dat Inge een deegroller in haar handen heeft en niet zomaar een deegroller, maar een design deegroller, dat weten alleen zij en ik en u, nu.

Ik ben inmiddels op de helft wat het plaatsen van de foto’s betreft. Het streven is om er elke week een paar bij te zetten.Hier is de pagina met de foto’s.

Is insight always progressive? Sometimes it is a clear case of returning to a more simple state. I have removed all text from the photos. No more (first) names and what the favourite object is and why is for you to decide. When Lucie suggested this (thanks, Lucie), I rejected it immediately. But the next day I found that I rather liked it. Looking at the pictures, you will decide what you are looking at. That Rients is holding his Eleven Cities Tour Cross for the most hellish tour of all, is only known to him, me, and you. And just so you know: Inge holds a rolling pin. Not just any rolling pin, but a design rolling pin.

I’m about halfway through posting the photos. The aim is to add a few more every week.

« Oudere berichten

© 2024 Hannah van Herk

Boven ↑