Auteur: hannah (Pagina 1 van 64)

100D: halverwege

Is inzicht altijd voortschrijdend? Soms keert een inzicht op haar schreden terug. Ik heb alle tekst bij de foto’s verwijderd.Toen dit idee werd geopperd (dank, Lucie) wees ik het af. Maar de volgende dag merkte ik dat zonder tekst de verbeelding meer ruimte krijgt.

Dat Rients zijn Elfstedenkruisje vasthoudt, en wel die van zo ongeveer de meest helse tocht der tochten, dat moet je er voortaan zelf bij verzinnen.
Dat Inge een deegroller in haar handen heeft en niet zomaar een deegroller, maar een design deegroller, dat weten alleen zij en ik en u, nu.

Ik ben inmiddels op de helft wat het plaatsen van de foto’s betreft. Het streven is om er elke week een paar bij te zetten.Hier is de pagina met de foto’s.

Is insight always progressive? Sometimes it is a clear case of returning to a more simple state. I have removed all text from the photos. No more (first) names and what the favourite object is and why is for you to decide. When Lucie suggested this (thanks, Lucie), I rejected it immediately. But the next day I found that I rather liked it. Looking at the pictures, you will decide what you are looking at. That Rients is holding his Eleven Cities Tour Cross for the most hellish tour of all, is only known to him, me, and you. And just so you know: Inge holds a rolling pin. Not just any rolling pin, but a design rolling pin.

I’m about halfway through posting the photos. The aim is to add a few more every week.

Het zwarte schaap (1)

English below

Soms moet je er iets voor over hebben om een Zwart Schaap in de familie te vinden. Zoals: paard springt in paniek op voet. Ik zit nu twee weken met mijn been omhoog: een goede tijd voor de familiestamboom. Van vaderszijde ga ik de vaders van de vaders volgen. Van mijn moeder, de moeders. Dat geeft wat structuur – je verdwaalt snel in oude familieleden.

Korte context: Mijn moeders moeder was Christina Duijker (geb 1873). Haar moeder, Matje Mettau (1852) trouwde met Hendrik Willem (H.W.) Duijker (1845) Ik heb al eens over hem geschreven op mijn blog. HaWé begon als schoenmaker en werd later godsdienstonderwijzer voor de Amsterdamse Eilanden (Wittenburg en Kattenburg). Voor de fijnproever: op Hersteld Evangelisch-Lutherse grondslag. Maar HaWé had een broer over wie ik niet eerder had gehoord. Lees verder

100D: project weer opgepakt.

Vijf jaar geleden begon ik een project: 100 mensen fotograferen met hun favoriete ding. Aanleiding was de manifestatie “Kunst aan de Ee” georganiseerd door Iris te Cate. Het was enorm leuk en inspirerend. Vooral maakte ik portretten om te laten zien wat de bedoeling was en tijdens de manifestatie kwamen daar nog veel portretten bij van bezoekers die hun favoriete ding hadden meegenomen. Lees verder

Tsjitske van de Haalover

English below

Ons overbuurmeisje Tsjitske van de Haalover is zes maanden oud. Aanstaande zaterdag gaat ze met haar moeder naar de Blauwhus-veulenkeuring in Harich.
Ze komt oefenen om te wennen aan een grote zandbak. Tsjitske huppelt achter moeder Hiske aan het erf op en bekijkt de wereld nieuwsgierig terwijl Hiske en Getty monter rondjes draaien. Douwe en Inge hollen mee. Eigenaar Cor ziet het allemaal gebeuren.

Zie fotoserie hieronder ↓

Foal

(see pictures  ↑)

Tsjitske, the foal next door, is now six months old. On Saturday, she will go to the foal inspection with her mother. Today she visits us to get used to a giant sandbox in a new environment. She cheerfully follows her mother into the yard and looks at the world with curious eyes while her mother Hiske cheerfully trots her rounds with Getty on her back. Douwe and Inge run around while owner Cor supervises.

Queer

English

Opfrisser

Ik pak de bovenste doos met back-up-cd’s onderuit de kast. Mijn archiveringssysteem is altijd grillig geweest. Nu heb ik externe harde schijven, maar vroeger ging het op dvd’s,  waarop de foto’s voornamelijk chronologisch zijn opgeslagen, maar er zijn ook tientallen dvd’s met slechts een paar trefwoorden erop gekrabbeld. Lees verder

Zeehondjes

Je kunt er van alles over zeggen, maar eigenlijk is dat overbodig. Het is een feest om ze te bekijken- en met een 1000mm telelens te fotograferen. Zeehondjes net onder het Duitse Waddeneiland Borkum.

 

Breinbrief

(English text below)

Daar is die brief. De brief van de Nederlandse Hersenbank over het onderzoek op de hersenen van tante Katja.

Tante Katja was lang onderwijzeres en ze vond onderwijs en onderzoek belangrijk. Maar ze peinsde er niet over om haar lichaam aan de wetenschap na te laten. Aan haar lijf geen polonaise van medisch studenten, onderzoekers van universiteiten of farmaceutische bedrijven.

Ergens in de jaren tachtig zag zij echter op de televisie een interview met de directeur van de Nederlandse Hersenbank en besloot daarop haar hersenen wél te doneren. Dit werd soepel geregeld. De envelop met instructies van de Hersenbank over wat er moest gebeuren na het ­overlijden lag klaar op het bureautje. Het grote wachten kon beginnen. Lees verder

Dappie ’t Woutertje

Dappie is een woutertje: een lammetje dat door de moeder is verstoten en daarom door schapenhouder Marleen met de fles wordt gevoed. Dappie is nog maar net geboren, maar zelfs voor een pasgeboren lammetje is ze heel erg klein – veel kleiner dan haar broertje dat door hun moeder wél is geaccepteerd.

Vanwege de flesvoeding gaat Dappie mee naar kantoor. Elke twee uur krijgt ze warme melk uit een klein flesje met Nijntje erop. Het grootste deel van de tijd slaap ze in een wasmand met stro, die tegen de radiator is aangezet. Als ik met mijn wijsvinger over haar koppie aai, wordt ze wakker. Ze heeft een klein kopje met stevige krulletjes, dat vastzit aan een heel dun nekje. Ze ruikt naar schaap.

Dappie krijgt haar flesje. Daarna wankelt ze wat rond op onwennige pootjes. Ze doet een plasje dat geroutineerd met keukenpapier wordt opgedept. Ze schudt haar achterlijfje en er valt een klein keuteltje uit. Dat werkt dus allemaal prima. Ze snuffelt aan de neus van Rakki. Rakki snuffelt terug en vindt het allemaal wel best. Anders dan kalverpoep blijkt Rakki lammetjespoep niet lekker te vinden.

Dan wordt Dappie weer in haar wasmand gezet. Ze rolt zich op en valt in slaap.

« Oudere berichten

© 2022 Hannah van Herk

Boven ↑