We rijden naar Wervershoof om hout te halen. Denk: een plank van ongeveer drie meter lang, minstens 60 cm breed en drie tot vier cm dik. Wervershoof ligt in Noord-Holland, tussen geboortplek van de Opperdoezer Ronde en het Theo Koomen Museum. Hier verzaagt familiebedrijf Neefjes bomen tot schaaldelen: ruwe planken met de schors er nog aan.

Dit wordt de basis voor het Opvanghuis voor Gescheiden Sokken.

We zoeken een Schaaldeel met Uitstraling, zeggen we. ‘Iep’, zegt zoon Max Neefjes. ‘die hebben mooie vlamtekening’. We lopen naar een Iep die in plakken ligt te wachten. ‘Van de Vesting in Enkhuizen,’ zegt Max. ‘Twaalf jaar geleden gekapt. Iepenziekte.’

Enkhuizen heeft iets met iepen: na de Tweede Wereldoorlog werden de (in de hongerwinter gekapte) vorige iepen vervangen door nieuwe iepen. Ook op de historische Vestingwal: de ‘Ulmus hollandica Belgica’. Die deden het de eerste vijftig jaar goed, maar de afgelopen decennia heeft de gemeente er honderden moeten laten kappen vanwege de iepenziekte. Een aantal van die bomen is verwerkt tot scheepsinterieurs en kaasplankjes. Andere kwamen terecht in Wervershoof. Eén iepen schaaldeel gaat met ons mee om verbouwd te worden tot Opvanghuis van Gescheiden Sokken in de slaapkamer.

Halfhoog Billy-kastje met boeken en troepjes in de slaapkamer
Dit is het uitzicht dat we ’s ochtends hebben. En als het aan I. ligt, gaat dit kastje morgen de deur uit. ‘Dat kan niet,’ zeg ik dan. ‘Daar wonen de Verweesde Sokken.’

Dit komt door mij; als ik altijd allebei mijn vuile sokken in de wasmand zou gooien, kwamen er niet zoveel enkele schone sokken uit de wasmachine. Ik doe mijn best, maar niet goed genoeg. Die enkele sokken komen dan terecht in dit kastje. Af en toe kijken we of er inmiddels toch nog stellen bij zitten (meestal wel). De Opvangplek voor Verweesde Sokken kan niet gemist worden.

Daarom heb ik voorgesteld om een ander kastje te maken. Mooier om naar te kijken en met een bakje voor de verweesde sokken. (Het zijn natuurlijk geen wezen, ze zijn gescheiden. Een Opvanghuis voor Gescheiden Sokken.  

In de Gildeplaats – de perfecte houtbewerkingsplek in het naburige Oudega – ga ik aan de slag. Om te beginnen: doorzagen. Eén deel  vlakken en schaven. Eén scheur stabiliseren met een houten vlinderdasje (mijn eerste!). Dan schuren, schuren, schuren. Langzamerhand begrijp ik dat dit een gevalletje: Function Follows Form gaat worden. De vorm van het hout gaat de vorm van het kastje bepalen. Hoewel: kastje? Bouwsel is een beter woord.